Tyczy się to zwłaszcza tekstów Kagrry,. Kilka przykładów, dlaczego sprawdzanie, o czym są, jest... Nie, nie złe. Raczej... przywołujące dziwne myśli.
- "Shiroi Uso" - opowiada o tym, że podmiot liryczny siedzi na parapecie i zastanawia się, dlaczego jego ukochana nie powiedziała mu o swojej chorobie. Oczywiście ukochana umarła, wiadomo.
- "Amafurase Tanmaina" - nawiązuje do Apokalipsy św. Jana. Nie pytajcie.
- "Boufura" - opowiada o samobójstwie.
- "Guilty" - opowiada o mafii.
- "Sai" - opowiada o korupcji.
- "Haha e..." - jeśli ktoś czytał tekst do, bodajże, "Embryo" Dira, to tutaj znajdzie łagodniejszą wersję. Bardziej poetycką. A dla tych, co nie czytali: Tekst opowiada o aborcji. Z punktu widzenia dziecka.
Wiecie co? Jak czytałam biografię Isshiego na JaME, to myślałam, że oni coś przekręcili. Było tam bowiem napisane, że on w tekstach zwracał uwagę na zło w dzisiejszym świecie. Cóż, z powodu tego, że pan z młotkiem nie chciał się u mnie zatrudnić, odkryłam, że Jamowcy mieli rację. I bardzo mnie to cieszy. Dlaczego? Dlatego, że w np. polskich tekstach to możemy usłyszeć najczęściej o nieszczęśliwej miłości albo o tym, że taka impreza była. Zero głębszego sensu.
Ostatnio doszłam też do wniosku, że tak na serio, to przy delikatności kagrrowej muzyki, Akiya gra na dość niskich dźwiękach. I bardzo mnie to cieszy, bo niektórzy (np. taki Uru) to jak zawyją tymi piskliwymi nutami, to aż uszy bolą i cała atmosfera piosenki bierze w łeb. So, Akiya-san, You are the best. ^^
A, oprócz tego, to znalazłam coś takiego. Są to słowa Isshiego, które wypowiedział na ostatnim koncercie. To było takie... miłe.
Piszę i piszę i przestać nie mogę, no nie? W końcu to Kagrra,. O nich to mogę książkę napisać. Oni są moi, ja jestem ich.
